Wytrawianie kwasem lub obróbka powierzchni szkliwa wydają się poprawiac retencję poprzez selektywną erozję niektórych hydroksyapatytów i ulatwianie penetracji znaczników żywicznych oraz tworzenie warstwy hybrydowej, co skutkuje dlugoterminową silą wiązania systemów adhezyjnych. Cel badania: Wplyw laserowania na wytrzymalośc na ścinanie (SBS) kompozytu plynnego. Wplyw klejów total-etch i self-etch na wytrzymalośc na ścinanie (SBS) plynnego kompozytu. Ocena trybu awaryjnego grup eksperymentalnych. Materialy i metody: Użyto czterdziestu siekaczy bydlęcych, powierzchnie szkliwa oszlifowano papierem z węglika krzemu, a próbki losowo przydzielono do dwóch glównych grup (Gp A: grupa bez licowania, GpB: grupa przygotowana do licowania). Każda grupa glówna zostala losowo podzielona zgodnie z zastosowanymi systemami adhezyjnymi, którymi są klej do calkowitego wytrawiania (Teco, DMG, Hamborg, Niemcy) i klej samowytrawiający (contax, DMG, Hamborg, Niemcy). Kleje nakladano na przygotowaną powierzchnię szkliwa zgodnie z instrukcją producenta. Pręt kompozytowy nalożony na polączony obszar i utwardzony. Próbki przechowywano w wodzie destylowanej w temperaturze 370 przez 24 godziny. Do oceny wytrzymalości na ścinanie zastosowano uniwersalną maszynę wytrzymalościową.