Przeprowadzono eksperyment z sześcioma genotypami grochu zwyczajnego, a mianowicie Paras, ICPL-88039, H2000-37, H2000-47, H2001-4 i H2001-37, przy różnych poziomach fosforu, tj. 15%, 30%, 60% i 100% w szklarni doniczkowej. W trzech etapach pobierania próbek, tj. 45, 75 i 110 dni po wysiewie, przeanalizowano różne parametry, takie jak świeża i sucha masa korzeni i pędów, powierzchnia liści, tempo fotosyntezy, calkowita zawartośc chlorofilu, calkowita zawartośc fosforu w korzeniach i pędach, calkowita zawartośc azotu w korzeniach i pędach, świeża masa brodawek, zawartośc leghemoglobiny, aktywnośc redukcji acetylenu, plon i cechy mu przypisane. Kolejny eksperyment przeprowadzono w laboratorium z czterema genotypami grochu golębiego, tj. H2001-37, Paras, H2000-37 i ICPL-88039, przy zastosowaniu tych samych zabiegów fosforowych. Jednak badane parametry to dlugośc korzeni, liczba wlośników korzeniowych, stosunek korzeni do pędów oraz aktywnośc fosfatazy alkalicznej tylko 10 dni po wysiewie.