Przedmiotem niniejszego opracowania jest ksztaltowanie wiedzy terapeutycznej z uwzględnieniem wymiaru biopsychospoleczno-duchowego, jakim dysponuje terapeuta, przy czym punktem wyjścia dla niniejszej dyskusji jest perspektywa salutogenezy. Badanie mialo na celu wykazanie, że proces ksztalcenia jest glównym czynnikiem samorealizacji w zdrowym życiu. Podejścia teoretyczne przedstawione w niniejszym badaniu uwzględniają znaczenie ksztalcenia terapeuty w oparciu o jego wlasne doświadczenia życiowe zdobyte w kontekście przyswajania istotnej wiedzy, która ksztaltuje jego autobiografię jako terapeuty. W badaniu tym zastosowano heurystyczną metodę badawczą, umożliwiającą odtworzenie doświadczenia bycia terapeutą, nadając nowe znaczenie doświadczeniom przeżytym przez terapeutkę-autorkę-narratorkę.