Zintegrowana ochrona przed szkodnikami (IPM) to wrażliwe na środowisko podejście do zwalczania szkodników, które lączy metody biologiczne, kulturowe, mechaniczne i chemiczne w celu zminimalizowania zagrożeń ekonomicznych, zdrowotnych i środowiskowych. W ostatnich latach pojawily się innowacyjne strategie mające na celu zwiększenie skuteczności i trwalości praktyk IPM. Te nowe podejścia obejmują wykorzystanie technologii rolnictwa precyzyjnego, takich jak teledetekcja i sprzęt prowadzony przez GPS, a także stosowanie biologicznych środków kontroli, takich jak parazytoidy, drapieżniki i pestycydy mikrobiologiczne. Postępy w inżynierii genetycznej, w tym odmiany upraw odporne na szkodniki i interferencja RNA (RNAi), również zmieniają ramy IPM. Ponadto integracja analizy danych i sztucznej inteligencji (AI) umożliwia dokladniejsze prognozowanie szkodników i ukierunkowane interwencje. Niniejszy artykul analizuje te najnowocześniejsze rozwiązania, ocenia ich korzyści i ograniczenia oraz omawia ich potencjal w zakresie przeksztalcenia ochrony przed szkodnikami w bardziej zrównoważony i odporny system.