Rola Stanów Zjednoczonych w systemie międzynarodowym zdominowala literaturę w ciągu ostatnich dziesięcioleci, próbując zrozumiec wplyw amerykańskiej polityki zagranicznej na międzynarodowy porządek polityczny. Zgodnie z tym podejściem hegemon jest postrzegany jako lagodny, ponieważ zapewnia stabilnośc i bezpieczeństwo innym, aby mogli czerpac korzyści i prosperowac pod jego przywództwem, jednocześnie poświęcając swoje krótkoterminowe interesy na rzecz stabilności systemu. W tej książce autor kwestionuje tę teorię, wykorzystując teorię neogramsciańską, która zostala wprowadzona w latach 70. przez Roberta Coxa w oparciu o pisma Antonio Gramsciego dotyczące koncepcji hegemonii i ideologii. Książka koncentruje się na polityce zagranicznej USA na Bliskim Wschodzie ze względu na znaczenie tego regionu dla materialnych interesów USA i dominującej klasy hegemonicznej. Przypadek Bliskiego Wschodu może więc byc idealny do zrozumienia, w jaki sposób hegemoniczna ideologia elit zostala zastosowana i nadal jest stosowana w celu ochrony tych interesów.