"Żaden czlowiek nie jest niczym innym jak zbiorem myśli / Samotnośc jest dla mnie jedynie świętem" - tak ująl to wybitny poeta Wschodu, Ghalib, sugerując zmiany czasoprzestrzenne zachodzące w ludzkim umyśle. Slowa te zawsze mnie fascynowaly, rozbudzając moje zainteresowanie pojęciami czasu i przestrzeni, zlożonym funkcjonowaniem ludzkiego umyslu oraz szarymi strefami, w których granice się zacierają. Postanowilam więc zglębic temat podróży w czasie i przestrzeni. W studium porównawczym polączylam dwa gatunki - dramat i fikcję - ustanawiając możliwe światy jako spójną nic, która przyczynia się do budowy absurdalnego świata w tych tekstach, i dążąc do nadania szczególnego znaczenia autorom z Azji Poludniowej. Zbadalam, w jaki sposób bohaterowie poruszają się po różnych światach pragnień i marzeń, ponieważ odczuwają pustkę wewnątrz i na zewnątrz, a przybycia są w rzeczywistości ukrytymi odejściami.