Glównym problemem, który staramy się wyjaśnic, jest próba zrozumienia dialektycznego myślenia René Girarda. Girard broni bowiem hipotezy, że ludzkie pragnienie jest przemocowe, a przemoc może byc zarówno pozytywna, jak i negatywna, a ponadto miec efekt mimetyczny. Do czego dochodzi i dlaczego przyciąga do siebie gwaltownie antagonistyczne postawy, mimo że jest znany ze swojego chrześcijańskiego przekonania o niestosowaniu przemocy? Jak podejśc do teorii, która "nie jest potwierdzona empirycznie" - mówiąc o wspólczesnym kantyzmie - a która z kolei leży u podstaw wszystkich spoleczeństw, kultur i religii? Girard intuicyjnie wyczul, że przemoc i sacrum są u początków organizacji spolecznej, leżąc u podstaw procesu cywilizacyjnego. Proces cywilizacyjny zależy od odkrycia mechanizmu, który pozwoli kontrolowac przemoc wywolaną przez to, co on nazywa mimetycznym pragnieniem. Pragnienie mimetyczne jest zaraźliwe i może się nasilac w dokladnie takim samym stopniu, w jakim większa liczba podmiotów znajduje się w stanie zwarcia mimetycznej rywalizacji, rywalizacji w grupach spolecznych. Jeśli nie zostanie opracowana żadna forma kontroli mimetyzmu, sama struktura spoleczna może ulec rozpadowi w wyniku powszechnego konfliktu.